میلک، داستان واقعی یک سیاستمدار همجنسگرای آمریکایی

چهارشنبه بیستم آذر 1387 ساعت 1:34

 

شاون پن، به اعتقاد منتقدین سینمایی، از هم اکنون به عنوان بهترین بازیگر در مسیر گرفتن جایزه دیگری است که به جوایز پیشین او اضافه خواهد شد.

این بار به خاطر بازی در نقش هاروی میلک، نخستین سیاستمدار همجنسگرای آمریکا، در فیلمی به همین عنوان ساخته گاس ون سنت و بر اساس یک داستان واقعی درباره سیاستمداری که به طور آشکارا به همجنسگرایی خود اعتراف کرد و بعد نیز توانست به یک مقام مهم شهری در صحنه سیاست آمریکا دست پیدا کند.

زمانی که هاروی میلک در دهه ۷۰ میلادی از زادگاه خود در نیویورک به شهر سان فرانسیسکو نقل مکان کرد، این منطقه از کرانه های غربی آمریکا هنوز به مرکز فعالیت های فرهنگی و سیاسی همجنسگرایان آمریکا تبدیل نشده بود.

هاروی میلک پس از بازکردن یک مغازه فروش دوربین های عکاسی با کمک همسایه ها و دوستان خود در خیابان معروف «کاسترو»، با یک انرژی بی پایان تبدیل به فعال حقوق شهروندان همجنسگرا در این محله شد و از آنجا شروع به سازماندهی برای مبارزه با تبعیضات جنسیتی کرد

.

میلک در سال ۱۹۷۷ پس از چندین بار نامزدی برای رسیدن به مقام هیئت حاکمه شهر سان فرانسیسکو بالاخره توانست به این مقام دست پیدا کند.

دن وایت، شخص دیگری بود که به عنوان ناظر و سرپرست در شهرداری به این مقام برگزیده شده بود اما حضور او در نتیجه توجه و قدرت سیاسی ای که همتای همجنسگرای او در صحنه سیاست شهری سان فرانسیسکو پیدا کرده بود رنگ باخته بود.

پیش از پایان نخستین سال خدمت میلک و وایت در شهرداری سان فرانسیسکو، دن وایت با یک اسلحه وارد محل شده و هاروی میلک و شهردار سان فرانسیسکو، جورج ماسکونی را به قتل رساند.

در شب این قتل ها بیش از ۳۰ هزار تن درحالیکه شمع هایی به دست داشتند در خیابان های سن فرانسیسکو به یاد هاروی میلک به راهپیمایی و تظاهرات آرام پرداختند.

کارگردان فیلم میلک، گاس ون سنت می گوید: «این فیلم درباره مردی است که می دانست چگونه تحسین دیگران را برانگیزد

.»

ون سنت می گوید: « به نظر من این فیلم درکل تصویری است از شکل گیری یک جنبش مردمی و یک سازمان سیاسی که توانست موجب ایجاد تغییرات قابل توجهی در جامعه خود شود. میلک این کار را کرد و پیام فیلم این است که هرکسی که بخواهد می تواند همین کار را بکند

.»

در فیلم میلک، ون سنت فیلم های مستند از روی وقایع حقیقی را وارد صحنه های ساختگی کرده است و شان پن هم می گوید او با وجود مقدار زیادی منابع از جمله فیلم مستند برنده جایزه اسکار سال ۱۹۸۴ درباره هاروی میلک توانسته پرتره زنده ای از این شخصیت را خلق کند.

شاون پن می گوید: « این فیلم مستند و فیلم های نمایش داده نشده دیگر بسیار به من کمک کردند تا بتوانم شخصیت میلک را پیدا کنم. بهترین کار این بود که شبانه روز این فیلم ها را نگاه کنم. درست مثل اینکه یک موسیقی را در زمینه کارهای روزانه خود مرتب گوش کنید. من همین کار را کردم بدون اینکه فکر کنم. پس از مدتی شما دیگر می توانید با آن به رقص در آیید

.»

پن می گوید: « اما مهمترین بخش هاروی میلک برای من به عنوان یک بازیگر همان خود هاروی میلک بود

. »

جاش برولین، همبازی شاون پن در نقش دن وایت می گوید او می خواست که شخصیتی بیشتر از فردی که ماشه را کشیده است به تماشاگر ارائه کند:« برای من چیزی که اهمیت داشت این بود که نشان بدهم چطور این آدم تبدیل به یک آدمکش می شود و چطور به آن نقطه ای می رسد که تصمیم می گیرد ماشه را بکشد

.»

فیلم میلک در شهر سان فرانسیسکو فیلم برداری شده است و کارگردان فیلم حتی توانست از همان مغازه دوربین فروشی خیابان کاسترو، جایی که هاروی میلک بیش از ۳۵ سال پیش در آنجا مستقر شد، برای صحنه های فیلم استفاده کند.

علاوه بر بازیگران برجسته ای چون جیمز فرانکو و امیل هرش، بسیاری از بازیگران و سیاهی لشگرهای فیلم را دوستان، همکاران و دوستداران هاروی میلک تشکیل می دهند.

نوشته شده توسط Jigsaw | موضوع: | لینک ثابت |

شهره آغداشلو در سریال خانه صدام

سه شنبه نوزدهم آذر 1387 ساعت 3:8

 

سریال چهار ساعته «خانه صدام» درباره صدام حسین که یکشنبه برای نخستین بار از تلویزیون های آمریکا پخش خواهد شد، از هم اکنون به خاطر ضعف دراماتیک داستان فیلم و مدت طولانی ای که تماشاگر باید با صدام حسین و شخصیت منفور او بگذراند مورد انتقاد قرار گرفته است

بنا بر نوشته منتقد تلویزیونی روزنامه لس آنجلس تایمز ، سریال ۸ ساعته دیگری به نام جان آدامز که در سال جاری از شبکه جهان اچ بی او پخش شد درباره یک رییس جمهور خوب آمریکایی بود که توانست ۹۰ سال عمر کند. هم چنین اچ بی او در آینده نزدیک ، سریال تلویزیونی ۲۵۷ دقیقه ای دیگری بنام « چه » را در سطح جهانی پخش خواهد کرد. چه، بیوپیکی به کارگردانی استیون سودربرگ و بازی بنیتیو دل تورو در نقش چه گوارا است که با بودجه فیلم های سینمایی تهیه شده است

خانه صدام که از روز یکشنبه نمایش آن در شبکه های تلویزیونی اچ بی او آغاز خواهد شد بنا برگفته این منتقد  فیلمی است متوسط اما غیرضروری که به همین دلیل تماشاگر را جذب نخواهد کرد

سریال خانه صدام با آغازی شبیه به فیلم «گادفادر» یا پدرخوانده با جشن تولد دختر ۷ ساله معاون رییس جمهور آن زمان عراق، یعنی صدام حسین شروع می شود

صدام پس از پایین کشیدن رییس جمهور وقت از مسند قدرت به ریاست جمهوری عراق می رسد و پس از کشتن یک دسته از اعضای کنگره شخصا گلوله ای به مغز بهترین دوست خود شلیک می کند تا نشان دهد که مرد ضعیفی نیست. او به همسر خود می گوید که این کار را به خاطر عراق کرده است و بعدها ثابت می شود که او نمی تواند بین خود و عراق حد فاصلی قرار دهد

در اینجا بنا برنوشته رابرت لوید، شخصیت صدام حسین نزدیکی به خصوصی با کاراکتر اصلی سریال تلویزیونی دیگری به نام «سوپرانوز» پیدا می کند

در جایی دیگر صدام به پسر شرور خود، عدی، که کوکائین مصرف می کند، به زن ها تجاوز می کند و مردی را با عصا به قتل می رساند می گوید:  تو فکر می کنی خشونت برای وقت گذرانی است؟ خشونت یک وسیله است، فراموش نکن ما وحشی نیستیم

در مجموع ،سریال تلویزیونی خانه صدام ، بیشتر به یک درام خانوادگی شبیه است که تماشاگر را در علاقمندی به سرنوشت این خانواده به چالش می گیرد. به اعتقاد منتقد تلویزیونی لس آنجلس تایمز، اگر خانه صدام به این منظور ساخته شده است که به ما نشان دهد که او مرد بدی بوده است، این پیام پیش از این از طرق مختلف از جمله توسط رییس جمهور آمریکا به ما داده شده است

مشخص است که الکس هولمز، نویسنده، کارگردان و تهیه کننده سریال تلویزیونی خانه صدام که سه سال تمام به پژوهش و تحقیق در اطراف موضوع فیلم اشتغال داشته و با افرادی که صدام را از نزدیک می شناخته اند گفتگو داشته، هدفی بیش تر از تنها نمایش یک درام تلویزیونی داشته است. با این وجود به اعتقاد منتقدین، فیلم بخاطر کمبود صحنه های دراماتیک، نتوانسته است موثر باشد و پیام خود را به تماشاگر برساند.

بسیاری از صحنه های فیلم به خوبی نوشته شده است و منتقدین هرچند از بازی ایفاگر نقش صدام حسین ، ایگال نائور انتقاد کرده اند اما بازی چشمگیر بازیگر ایرانی، شهره آغداشلو را تحسین کرده اند که در نقش همسر اول صدام- ساجیدا- نقش آفرینی کرده است

نوشته شده توسط Jigsaw | موضوع: | لینک ثابت |

پيش بيني بخت هاي اسكار امسال

جمعه پانزدهم آذر 1387 ساعت 1:57

بروبچز ببخشيد كم پيدا هستم . سرم خيلي شلوغه . همين 4 تا تيكه عكسي هم كه به هم چسبوندم 1 ساعت وقتم رو گرفت . فعلا تا همين حد در خدمتتون هستم تا 2 ، 3 ماه ديگه كه يه مقداري سرم خلوت بشه.

نوشته شده توسط Joker | موضوع: معرفی | لینک ثابت |

بریتنی اسپیرز، آلبوم تازه سیرک و ترانه ای در صدر فهرست بیلبورد

پنجشنبه چهاردهم آذر 1387 ساعت 2:35

بریتنی اسپیرز، سوپراستار موسیقی پاپ آمریکا که سال گذشته به خاطر مسائل و مشکلات خانوادگی تبدیل به جنجالی ترین چهره خبری روز شده بود یکبار دیگر به عنوان داغ ترین چهره موسیقی مطرح شده است.

 

این بار بریتنی اسپیرز آلبوم جدیدی به نام سیرک را به بازار ارائه داده است که بخش هایی از موزیک ویدیوی مربوط به آن همزمان با اجرای برنامه ای با شرکت بریتنی از شبکه های مختلف تلویزیونی جهان از جمله ام تی وی در آمریکا پخش شد. در این برنامه هم چنین فیلم مستندی درباره وقایع اخیر زندگی و چهره واقعی بریتنی اسپیرز برای هواداران این ستاره موسیقی پاپ پخش شد که در آن بریتنی اعمال و رفتار جنجال برانگیز خود در ماه های گذشته را توجیه کرده است.

 

آلبوم «سیرک» که پیش از پخش در آمریکا ابتدا در اروپا و استرالیا منتشر شده است مقدمه ای است برای تور جهانی تازه ای که در بهار ۲۰۰۹ با شرکت بریتنی اسپیرز آغاز خواهد شد.

 

اولین ترانه آلبوم سیرک به نام «وومنایزر» یا « زن باره» که برای نخستین بار از یک برنامه تلویزیونی بریتانیایی پخش شد هم اکنون در صدر ۱۰۰ ترانه محبوب فهرست بیلبورد قرار دارد { گفتنی است که وی در این کلیپ کاملا لخت است ولی زاویه دوربین خیلی جاها رو پوشونده }

 

بریتنی اسپیرز که در پی مشکلات طلاق و کوشش برای بدست آوردن حق حفاظت از دو فرزندش دچار ناراحتی های روحی شده بود با انتشار آلبوم تازه خود راه تازه ای برای بازگشت به زندگی حرفه ای و شهرت بازکرده است؛ بازگشتی ناگهانی و غیرمترقبه برای طرفداران این خواننده که سال گذشته به خاطر رانندگی بدون داشتن گواهینامه معتبر به دادگاه فرستاده شد.

بریتنی اسپیرز همچنین پس از آنکه دو روز در یک آسایشگاه روانی به سر برد موهای خود را از ته تراشید و بارها و بارها عکس های او در شرایط نامساعد روحی و برخورد با پاپاراتزی در مجلات جنجالی هنری به چاپ رسید.

 

بریتنی اسپیرز ۲۷ ساله که دریک خانواده فقیر در ایالت میسی سی پی به دنیا آمده است به طور اتفاقی با شرکت در یک برنامه تلویزیونی یافتن ستارگان جدید وارد عالم موسیقی شد.

 

او در سال های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ در برنامه تلویزیونی کلوپ میکی ماوس بازی کرد و مدتی بعد با خواندن ترانه ای به نام « یکبار دیگر» و بازی در ویدیوی این ترانه در نقش یک دختربچه سکسی در لباس مدرسه به معروفیت جهانی رسید.

 

آلبوم یکبار دیگر که در آن زمان در سال ۱۹۹۹ در صدر۲۰۰ آلبوم فهرست بیلبورد قرار گرفت مورد انتقاد شدید مجله معتبر موسیقی رولینگ استون قرارگرفت که آلبوم اسپیرز را این گونه توصیف کرد:« این همان نوع موسیقی بدون روح و سطحی است که در سراسر مملکت در صدر فهرست های ایالتی قرار می گیرد، اما مفهومی بیشتر از یک آدامس بادکنکی جویده شده برای شنونده ندارد.»

   

بریتنی اسپیرز امروز یکی از هشت خواننده زن با بیشترین تعداد فروش آلبوم در آمریکا به شمار می رود.

نوشته شده توسط Jigsaw | موضوع: | لینک ثابت |

معلم: 'دنیای تصویر' دوباره با مشی سابق منتشر می شود

چهارشنبه سیزدهم آذر 1387 ساعت 2:44

دادگاهی در تهران تصمیم هیأت نظارت بر مطبوعات را مبنی بر لغو امتیاز مجله سینمایی 'دنیای تصویر' باطل کرده است.

علی معلم، مدیر مسئول و صاحب امتیاز این نشریه اعلام کرده که حکم شعبه ۲۷ دادگاه حقوقی مجتمع قضایی شهید بهشتی اخیرا به او ابلاغ شده و انتشار مجله 'دنیای تصویر' از نیمه دی ماه دوباره آغاز خواهد شد.

آقای معلم درباره دلایل لغو امتیاز این مجله توسط هیأت نظارت بر مطبوعات، به بی بی سی فارسی گفت: آنها مسائلی را درباره برخی مطالب و عکس های مجله مطرح می کردند که محکمه پسند نبود و دادگاه هم ادله آنها را برای این لغو امتیاز کافی ندانست.

به گفته او 'تبلیغ سینمای غرب' و 'استفاده از تصاویر نامناسب' از جمله دلایل مطرح شده توسط هیأت نظارت، برای لغو امتیاز 'دنیای تصویر' بوده است.

آقای معلم در پاسخ به این پرسش که آیا اتهامات مطرح شده علیه 'دنیای تصویر' باعث تغییر روش مجله در دوره جدید انتشار خواهد شد؟ گفت: گمان نمی کنم. ما در گذشته هم چهار بار به دادگاه رفته بودیم که یک بار با حضور هیأت منصفه محاکمه شدیم و موارد اتهامی در آن پرونده هم شبیه همین نکات بود.

به گفته او در آن محاکمه هیأت منصفه مطبوعات رأی بر برائت نشریه داد، 'بنابراین تصور نمی کنم ملزم به رعایت چیزی باشیم که از نظر قانونی وظیفه ای بر مطبوعات حاکم نمی کند'.

آقای معلم افزود: به هر حال هر نشریه ای ممکن است در طول انتشارش اشتباهاتی داشته باشد، ولی این لغزش ها، قاعده مجله را تشکیل نمی دادند.

توقف نه ماهه

'دنیای تصویر' اواخر اسفندماه گذشته به همراه چند نشریه دیگر، از جمله مجلات 'هفت' و 'شوکا' توسط هیأت نظارت بر مطبوعات لغو امتیاز شد.

به این ترتیب انتشار مجله 'دنیای تصویر' در اثر تصمیم هیأت نظارت حدود نه ماه متوقف شد که دشواری هایی برای دست اندرکاران آن ایجاد کرده است.

مدیر مسئول این مجله درباره خسارات ناشی از این توقف می گوید: تخمینی از میزان خسارت ندارم، ولی می دانید که به راه انداختن دوباره یک نشریه کاری دشوار است. به علاوه اینکه در طول این نه ماه خیلی از همکاران ما بیکار شدند.

او می گوید: مسائل می توانست به شکل دیگری مطرح و حل شود و لازم نبود بدترین حکمی را که می توان درمورد یک نشریه صادر کرد، همان ابتدا بدون هیچ توضیحی صادر کنند.

نوشته شده توسط Jigsaw | موضوع: خبر | لینک ثابت |

همشهري کين بهترين فيلم مجله كايه دو

دوشنبه چهارم آذر 1387 ساعت 14:20

در حالی که کاربران سایت IMDB دو فيلم رستگاري در شاوشنگ ( The Shawshank Redemption ) و پدر خوانده 1 ( The Godfather ) را به طور مشترك با نمره 9.1 در رده اول فيلم هاي تاريخ سينما قرار دادند, منتقدان مجله معتبر فرانسوي «کايه دو سينما» فهرست 100 فيلم برتر تاريخ سينما را از نگاه خود منتشر کردند که شاهکار سال 1941 اورسن ولز همشهري كين ( Citizen Kane ) كه در IMDB رتبه 25 را داراست را در صدر آن قرار دارد.

به گزارش اينديپندنت «همشهري کين» که اولين فيلم بلند ولز است، داستان يک جوان آرمانگراي ثروتمند را به تصوير مي‌کشد که رسوايي و فساد او را به پيرمردي منزوي و پشيمان تبديل مي‌کند.

رده دوم اين فهرست به طور مشترک از آن فيلم 1955 «شب شکارچي» ساخته چارلز لاتن با بازي رابرت ميچم و فيلم فرانسوي «قاعده بازي» (ژان رنوار، 1939) شد. «طلوع» (فريدريش ويلهلم مورنا، 1927) با حضور جرج اوبراين و جنت گينور و «آتالانت» (ژان ويگو، 1934) با بازي ژان داسته، ديتا پارلو و ميشل سيمون رده‌هاي چهارم و پنجم فهرست کايه دو سينما را به خود اختصاص داده‌اند.

فهرست مجله «کايه دو سينما» اين ماه در قالب يک کتاب مصور و توصيفي منتشر شد و فيلم‌هاي اين فهرست را 76 کارگردان، منتقدان و دست اندرکاران سينماي فرانسه انتخاب کرده‌اند. تمام 100 فيلم انتخاب شده از پنجشنبه پيش تا ژوئيه سال آينده در پاريس نمايش داده مي‌شود.

بيشتر فيلم‌هاي انتخاب‌شده از سوي کايه دو سينما، آمريکايي هستند و بسياري از فيلم‌هاي فرانسوي نيز در فهرست 100 فيلم برتر اين مجله ديده مي‌شود، اما حتي يک فيلم بريتانيايي نيز در اين فهرست حضور ندارد.

مجله «کايه دو سينما» که به جرات تاثيرگذارترين مجله سينمايي تاريخ مطبوعات است، فيلم‌هايي از آلمان، ايتاليا، اسپانيا، روسيه، سوئد، هند و ژاپن را نيز انتخاب کرده‌ است.

در فهرست فيلم‌هاي منتخب کايه دو سينما هيچ اشاره‌اي به «لارنس عربستان» ديويد لين نشده و اين در حالي است که فيلم لين در فهرست 100 فيلم برتر تاريخ سينما که از سوي موسسه فيلم آمريکا در هاليوود منتشر شد، رده هفتم را از آن خود کرد. هيچ فيلمي از پيتر گرين‌اوي يا کن لوچ فيلمسازان بريتانيايي نيز در فهرست حضور ندارد.

آلفرد هيچکاک و چارلي چاپلين نيز که متولد بريتانيا هستند، تنها با فيلم‌هاي آمريکايي خود در اين فهرست ديده مي‌شوند. ژان ميشل فردون سردبير کايه دو سينما حضور نداشتن فيلم‌هاي بريتانيايي در فهرست 100 فيلم برتر به انتخاب اين مجله را «در خور توجه» اما «غيرعمدي» دانست و گفت: اين مساله نه به خاطر نگاه ضدبريتانيايي، بلکه ناشي از انتخاب‌هاي فردي 76 نفر از دست‌اندرکاران سينما در فرانسه است.  

هيات داوران کايه دو سينما چهار فيلم فرانسوي را در فهرست 20 فيلم اول فهرست گنجانده‌اند. «آواز در باران» 1952 که به جرات کلاسيک‌ترين فيلم موزيکال آمريکايي تاريخ سينماست و دو وسترن معروف «جويندگان» (جان فورد ،‌ 1956) و «ريو براوو» (هوارد هاکس، 1959) نيز در ميان 20 فيلم اول هستند.

کايه دو سينما به جرات روشنفکرترين مجله سينمايي است و چند نويسنده و منتقد معروف آن از جمله ژان لوک گدار ، فرانسوا تروفو ، کلو شابرول و ژاک ريوت چند سال پس از آغار انتشار اين مجله در اوايل دهه 1950 فيلمسازاني مطرح شدند.
فهرست 20 فيلم اول فهرست 100 فيلم برتر تاريخ سينما به انتخاب کايه دو سينما به شرح زير است:

1- «همشهري کين»، 1941، اورسن ولز     در IMDB رتبه 25
2- «شب شکارچي»، 1955، چارلز لاتن    
2-  «قاعده بازي»، 1939، ژان رنوار
4-  «طلوع»، 1927، فريدريش ويلهلم مورنا
5- «آتالانت»، 1934، ژان ويگو

6- M، 1931، فريتس لانگ
7- «آواز در باران»، 1952، جين کلي و استنلي دانن
8- «سرگيجه»، 1958، آلفرد هيچکاک
9- «بچه‌هاي بهشت»، 1945، مارسل کارنه
9- «جويندگان»، 1956، جان فورد

12- «حرص»، 1924، اريک فون استروهايم
12- «ريو براوو»، 1959، هوارد هاکس
12- «بودن يا نبودن»، 1942، ارنست لوبيچ
14- «داستان توکيو»، 1953، ياسوجيرو اوزو
15- «تحقير»، 1963، ژان لوک گدار

16- «اوگتسو مونوگاتاري»، 1953، کنجي ميزوگوشي
16- «روشنايي‌هاي شهر»، 1931، چارلي چاپلين
16- «جنرال»، 1927، باستر کيتن
16- «نوسفراتو، يک سمفوني وحشت»، 1922، فريدريش ويلهلم مورنا
16- «اتاق موسيقي»، 1958، ساتياجيت راي

 

نوشته شده توسط Jigsaw | موضوع: خبر | لینک ثابت |